Gertuko psikologia

                    En mi consulta privada, observo cada vez más dificultades para entender lo que implica un proceso psicoterapéutico en todos los aspectos; la definición, el objetivo, los tiempos necesarios etc.                           Si pensamos un momento en todos los contenidos, productos, terapeutas alternativos con diferentes técnicas etc. que se han popularizado, podríamos concluir que estamos en la era del autocuidado. Pero...ahora que lo pienso...todas las personas en las que pienso al hablar de la divulgación del autocuidado son mujeres, ¿será que me relaciono más con mujeres que con hombres? Puede que sea un sesgo mío.               Entrando al tema, terapéutico es cualquier producto o acción que nos aporte bienestar. El simple hecho de que decidamos dedicarnos un tiempo para hacer algo que sentimos ...

                     Ilargiak lilura sorrarazi ohi digu, berari egozten diogu marearen gora-behera eta honekin batera lurreko bizitzaren gora-behera; noiz gauden emankor eta noiz dugun indarberritzera gordetzeko beharra.                    Baina, hotzean pentsatzen badugu, ilargian ikusten ditugun aldaketak, hilberritik hilbetera, galaxia oso baten mugimenduen erakusgarri dira; mugimendu horren ondorio da eguzkiaren argiaren islada modu batean edo bestean ikustea, baina ilargia bera ezta desegin eta birsortzen. Galaxia oso baten mugimendua nabaritzen dugu ilargiaren agerpen moduan, jakinarazpen sistema bat bailitzan.                    Honelaxe, ikusten zuten auzoko eta inguruko guztiak bera txukun, zintzo, abegikor, eskuzabal, baina zure argiaren islada besterik etzen.         ...

    Ondo egina edo gaizki egina, zintzoa ala gaiztoa…txuria ala beltza.   Kontrakoen dikotomiak behar izaten ditugu haurtzaroan munduaren handitasun eta konplexutasunak gailendu ez gaitzan gure txikitasunean. Baina gaitasunak garatzen goazen einean, erronkak gainditzen eta helburuak betetzen, inguruarekiko kontrol sentipena sendotzen doa eta barne lege hauek malgutzen joaten dira errealitateak erakusten digun aniztasunera eta konplexutasunera egokitzeko.    Geure argi-ilunak onartzen goazen einean, autokritika praktikatzen dugun einean, besteekiko eta munduarekiko ere eskuzabal eta malguago izaten ikasiko dugu.   Baina hau, geure ibilbide eta esperientziak ikasgaitzat hartzen baditugu soilik gertatuko da, geure barnetik sortzen badugu geure egia. Eta hau, kanpoko egiei, bilatu gabe etortzen zaizkigunei, neurria jartzen badiegu bakarrik gerta daiteke. Kontuan izan, prozesu hau egiteko garai naturala nerabezaroa dela, ez ditzagun bakarrik utzi duten infoxikaz...

  Iada 19 urte dira psikologiako lizentziatura amaitu nuela, eta oraindik orain terapia lanak zertan datzan galdetzen didatenean zaila egiten zait hitz gutxitan azaltzea. Sarritan galdetzen didate “baina saioetan, hitzegin besterik ez da egiten?”.     Sarrionandiak badu liburu bat, “Ainhoari gutunak”, eta bertan badago kontakizun labur bat izugarri gustuko dudana “Hitzekin jolasean”. Berton islatzen da nola hitzak geureganatzeko lehenik esanahiez husten ditugun ondoren geure bizipenei loturiko esnahiaz beteaz. Honela, zuhaitza hitzak ez du esanahi berbera izango hirigunean hazi den ume batentzat edo baso baten alboko baserrian hazi denarentzat.     Hau da bakar eta berezi egiten gaituena, geurea bakarrik den hizkuntza hori, geure bizipenetan oinarrituriko hizkuntza. Ume garenean, hizkuntza barneratu eta mundua ulertu nahian, sortzen dugu hizkuntza hau; geurea, mundua ikusteko eta interpretatzeko geure modua. Baina handitzen goazen einean hizkuntza ofiz...

  Honela formulatzen dira maila guztietako azterketak , baita psikologia test-ak ere; erabaki behar dugu esaldiak diona egia al den bere osotasunean.     Andoaingo erregearen “traizioak” gaur egun egiarekin dugun erlazioaz hausnartzera eraman nau. Engainuz beteriko informazioa jasotzen dugu bide ezberdinetatik,  gure haurrek ere bai. Noizbehinka klikatzen dugu kuriositatez eta liluratzen uzten gara, gure haurrak bezala. Gai al gara egia gezurretik bereizteko?Hari al gara gure haurrak horretarako prestatzen?     Haurtzaroan oraindik bigunak, malguak eta irekiak egon ohi gara; egia anitzak izan ditzakegu, aldakorrak, kontrajarriak, arrazoi hertsiak mugatu gabeak oraindik. Haurrengan dago errealitatea ulertzeko gogo bizia, “zergatik?” galdera amaigabea dutelarik metodo zientifikoa. Honela, fantasia eta irudimena haurraren baliabide bat da ez dakiena osatzeko eta nahi duena islatzeko; errealitatean gauza bortitzak edo ulergaitzak gertatzen direnean os...

  Geure burua euskaldun jator eta eskuzabaltzat dugunok ez genuke inolaz onartuko diskriminatzaile garenik, matxismoa konturatzeke ekiten duenak onartuko ez luken gisa. Honelako funtzionamenduak, genero estereotipoen gisa, gure habitat-aren parte izan  dira jaio ginenetik eta ingurunera egokitzea izaten da gure lanik handiena.     Badugu joera natural bat “gutarrak” identifikatu eta hauetaz inguratzeko. Geure identitatearekin sintonian dagoenaz inguratzen gara hau indartzeko, eta disonantea dena ekidin edo mozorrotzen dugu. Maite dugun pertsonak gaizki tratatzen gaituenean kanpo arrazoi bat bilatzen dugun bezala funtsean ona izaten jarraitzen duela sinisteko.     Geure kuadrila hartzen badugu “gutarren” eremu, pentsa zenbat uzten dugun kanpoan! Askotan gutarren identitatea komunean dugunean baino “besteekiko” bereizten gaituenean oinarritzen da eta hor dugu arriskua; geure artean adostasunik lortu ezin dugunean besteak zein ezberdin/oker kokatuak ...