Gertuko psikologia

                  Aurreko larunbatean Bilbon izan nintzen Jenny Holzer-en erakusketan eta orduztik hainbat esaldi darabilzkit gorputzean, hausnarrean, zenbait egiak bere denbora eta prozesua behar bait dute.                Hainbat geletan, ikus eta irakur ditzakegu bortxatuak izan diren emakumeen testigantzak, torturatuak izan diren pertsonenak, tortura metodoen deskribapena etab. Eta gela ezberdinetan errepikatzen zen afirmazioa: "Men don´t protect you anymore".                    Hauxe izan daiteke feminismoaren irakaskuntzarik sendoena eta gehien balio diguna. Esaldia osatua dagoen moduan gure kontzientziara zuzenean doa ziztada, dama babesgabearen paperak ez digu balio iada, antzezlana aldatu da, astindu mito hori eta esnatu! Ez du amorrurik pizten, ez gaitu defentsa moduan jartzen, saihestu ezinezko egia ematen digu.       ...

                  Bitxia da gure memoriaren funtzionamendua, inoiz pentsatu duzue nola auto-erregulatzen den?                   Batzuetan pentsatzen dugu burua galtzen ari garela zerbait egitea ahaztu zaigunean, baina hori saturazio seinale izan daiteke, ordenagailua geldotzen hasten den bezela informazio gehiegi duenean bere disko gogorrean.                    Sailkapen sistema oso konplexua dugu, app-rik konplexuena.Orain zine aretoetan dagoen haur pelikula baten haseran azaltzen dute oroimenek izan dezaketen eragina geure mundua hautemateko moduan eta ondorioz gure pertsonalitatean. Baina hori baino ere konplexuagoa da gure sistema, zeren osotasunean erantzuten die egoerei; aurre egiteko eta elaboratzeko ezintasuna nabari be...

               Bi amama beharrean lau izateko zortea izan dut, odola ez baita lotura egiten duena, eta zirauen bakarra zendu da. Belaunaldi oso bat hutsik neure gogoan, eta ardura sentitzen dut, euren jakituria mantendu eta zabaltzekoa.                 Kandidataz ezin dut asko gogoratu, lehen urteetan soilik izan bait genuen aukera elkarrekin egoteko; badakit ingurukoak zaintzen pasa zuela bizitza gogor lan eginaz. Joxepak bazuen amama izateko griña eta hala onartu gintuen; nolako artea zuen oiloak zaintzen eta baratzari probetxua ateratzen.                 Merche berriz, kalean bizi arren lokatza azalean sentitzeak sentiarazten zuen bere lekuan eta animaliekiko lotura berezia zuen, neuk bezela.                 Kontxi joan zaigu azkena, Juanito hil zen garaietan joan da, bera topatu nahian edo… Euskaldunon aintzin...